Polskie Towarzystwo Turystyczno Krajoznawcze Gdańsk

 

 

Dom Schumannów to idealne miejsce zarówno do pracy jak i do wypoczynku, doskonały zakątek

dla ludzi kochających ciszę i spokój, lubiących luksus, i profesjonalną obsługę. W komfortowych, starannie

urządzonych wnętrzach odnajdziecie Państwo wszystko to, co potrzebne, by poczuć się naprawdę

wygodnie i bezpiecznie.

 

Kamienica znajdująca się w samym sercu Gdańska, w sąsiedztwie Fontanny Neptuna, Dworu Artusa,

naprzeciwko Ratusza Głównego Miasta, to idealne miejsce z którego mogą Państwo rozpocząć swoją przygodę

z miastem. Budowla ta, uważana za jedną z najpiękniejszych kamienic patrycjuszowskichw Gdańsku, mająca

charakter pałacu bogatego mieszczanina zamyka kompozycyjnie Długi Targ współgrając ze szpiczastą wieżą

Ratusza Głównego Miasta.

 

OFERTA CENNIK REZERWACJA KONFERENCJE HISTORIA HOTELU GALERIA KONTAKT

HISTORIA HOTELU

 

Kamienica została zbudowana około roku 1560 na zlecenie patrycjusza gdańskiego Hansa Conerta. Była to pierwsza, nowożytna w swojej formie kamienica gdańska. Uważa się, że jej projekt powstał wcześniej niż Kamienica Ferberów przy Długiej 28. Dzieło pionierskie, ale o dojrzałej i wybitnej formie oraz oprawie artystycznej. Nieznany jest jej twórca, architekt-rzeźbiarz. Z całą pewnością jego nazwisko pojawia się na kartach kronik miejskich, ale obecnie nie potrafimy trafnie połączyć jego z tą śmiałą i efektowną realizacją. Czas oraz okoliczności zakończenia władania domem przez rodzinę Conertów pozostają nieznane. Wiemy, że już w 1608 roku właścicielem parceli jest niejaki Hans Hoefelke. Ale już w 1616 roku właścicielem domu przy ulicy Długiej 45 został Engelbrecht Konig - kupiec, pochodzący z Schopingen w Westfalii, który na stałe osiedlił się w Gdańsku i otrzymał obywatelstwo miejskie. I właśnie z tym właścicielem, a dokładniej z jego nazwiskiem związane jest pewne nieporozumienie, które wkradło się m.in. do literatury przewodnickiej.

 

 

Współcześni jemu określali nazwy domów nie za pośrednictwem numerów, lecz często na podstawie nazwiska mieszkających w nim właścicieli. I z pewnością mówili "w domu Króla", "koło domu króla" - bo takie miał nazwisko właściciel. Później, gdy zatarła się pamięć o dawnym właścicielu pozostało określenie "dom Króla". A że wówczas Gdańsk należał do Rzeczypospolitej - to jasne staje się, że z całą pewnością był to król Polski. A że wielu królów do Gdańska przyjeżdżało to już tylko krok do określenia "Dom Królów Polskich". Jednak historycznie żaden król tutaj nie mieszkał, nie zatrzymał się w czasie pobytu w Gdańsku. Omyłkowa informacja uzmysławia nam jednak, że kamienica godna jest przyjmowania w swe progi takiej osobistości. Później przez ponad dwa wieki właścicielami domu była znana gdańska rodzina Schumannów. Po połowie XVII w. kamienica przechodziła na własność najstarszego syna w rodzinie.

 

Jeszcze w 1858 roku jego właścicielka była nieznanego imienia panna Schumann. Ze względu na stosunkowo długie posiadanie przez tę rodzinę kamienica często bywała n