Szczebel po szczeblu
Konkursy, turnieje, nadzieje, radość z sukcesu lub …. Żeby wziąć udział w „sprawdzianach” swojej wiedzy i umiejętności trzeba posiadać chęć do rywalizacji, której podstawą jest ambicja bycia najlepszym. Ambicja musi być mocno oparta na olbrzymiej wytrwałości w zdobywaniu i przyswajaniu wiedzy teoretycznej oraz cierpliwości, a czasami i wysiłku fizycznym przy wykonywaniu zadań praktycznych.
Mistrzostwo osiąga się po powtarzaniu poszczególnych etapów procesu twórczego tyle razy, aż uzyska się perfekcję i pewność bezbłędnej powtarzalności wykonania danego elementu.
Nie można pominąć bardzo ważnego udziału mistrza i nauczyciela w procesie przygotowania ucznia do zawodowej rywalizacji. Duże zaangażowanie mistrza i nauczyciela w proces szkolenia uczniów, doświadczenie pedagogiczne, własne umiejętności zawodowe i dydaktyczne sprzyjają rozwojowi ucznia tak pod względem umiejętności praktycznych, jak i dojrzałości psychomotorycznej. Dojrzałość decyduje o nieuleganiu stresom w ważnych chwilach, np. podczas wykonywania zadań konkursowych obserwowanych i ocenianych przez komisję, a także i przez rywali, podczas słownej prezentacji swojej pracy, wypowiadania się na tematy związane z zawodem itd.
Oprócz wyżej akcentowanego zaangażowania ucznia oraz mistrza-nauczyciela, do osiągnięcia sukcesów ważnymi są również predyspozycje, którymi mogą być np.: uzdolnienia artystyczne, wyobraźnia przestrzenna, intuicja (kojarzenie smaków) itp. Nie można również pominąć nieprzewidywalnego udziału czynników zupełnie niezależnych od uczestnika konkursowych zmagań. Zapewne czynnikiem takim czasami jest tzw. łut szczęścia, którego - jak życie pokazuje – częściej jest brak, niż nadmiar.
Dyplom najlepszego ucznia - piekarza w 2008 roku
Turnieje zawodowe to wieloetapowe zmagania się z wykonywaniem zadań o coraz to wyższym stopniu trudności, to wspinanie się szczebel po szczeblu ku najwyższemu poziomowi zawodowego mistrzostwa, to wytrwałe dążenie do zaspokojenia ambicji pokazania, że jest się najlepszym. Spełnienie tego celu nie może stanowić „zamknięcia” rozwoju zawodowego. Trzeba nadal pracować, aby nie utracić już osiągniętego zawodowego mistrzostwa.
W tradycyjnych turniejach dla uczniów, jako pierwsze odbywają sie eliminacje szkolne przed komisją szkolną. Łatwo? Chyba nie, bo już tutaj zaczyna się trema i rozbudza się motywacja do okazania się dobrym i zakwalifikowania do startu na wyższym szczeblu – do etapu wojewódzkiego. Kryteria kwalifikacyjne są wysokie; trzeba naprawdę dużo umieć i wiedzieć, aby nie tylko reprezentować szkołę, ale dawać świadectwo dobrej pracy dydaktycznej swojego mistrza i nauczycieli oraz godnie rywalizować z innymi uczestnikami turnieju na kolejnym etapie drogi do tytułu najlepszego ucznia w kraju.
Uczniowie rzemiosła piekarskiego z Krosna i okolic szkolą się w zakresie teorii w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych Nr 2 im ks. St. Szpetnara w Krośnie, a naukę zawodu odbywają w piekarniach, których
